Serap Ersoy Şiir

KALEMİN SANA NEFRETİ SENSİZLİKTEN

KALEMİN SANA NEFRETİ SENSİZLİKTEN

En ücra köşesini dönüyorum sevdanın
Ve geceyi aydınlatan sokak lambalarının etkisi kadar artık umudum
Azalan her şey sensizlikten

Beyaz geçiyorum kaç zamandır siyahlarımın üstünden
Tuhaf hüzünlü bir ton boğuyor umudumu
Adeta dokunsalar ağlayacak yağmur bulutu bu
Grileşen her şey sensizlikten

Ben hâlâ susuyorum seni
Ve hâlâ gizli öznesisin yüreğimin yüklemi belli
Adı konmamış bir bebeksin dilimde sen
‘Sır’ dediğim her şey sensizlikten

Sustuğumu yaşıyorum nicedir
Seni
Belli ki seni yazdıkça yaşıyorum ben
Kindarlaşıyor mısralar bazen aldırma
Kalemin sana nefreti sensizlikten

SERAP ERSOY

(Ruhum Güneşten)

25-11-2010/ANTALYA

Comments are closed.

Powered by: Wordpress