ADIN YILLARLA ATILIR
Neler çıkardım şu derin yaramdan
Bende tattığın yazlar, güzlerin olsun
Yine de eksik etme suyu vazodan
Mayısın çiçekleri hiç kurumasın
Yürümesini bilmediğin yollarda koşar adımsın
Gel vazgeç düş sevdasından büyük tuzaktasın
Asılır yeni bir takvim yine duvara
Umuda kuş motifli bir perde açılır
Işığa sürükler, bilinmez bir karanlık
Adın hece hece yıllarla atılır
…
Bir tepeden dağın arkası gözükmez
Parmak uçlarında seviye yükselmez
Ayakların önce kendine bir değsin
Zirve kucakta geleni kabul etmez
Yeter dedikçe ekledim inadımdan
Yordum sonumu, kırlar bozkırım oldu
Okumayı da ihmal etmedim bir yandan
Kitabın o sayfası da allak bullak oldu
Hatırlanır iyi bir an, bir albümde
Ruhu bir tebessüm güneşle arıtır
Uzağa yaklaşır, hain pis kalabalık
Adın hece hece yıllarla atılır
Yürümesini bilmediğin yollarda koşar adımsın
Gel vazgeç düş sevdasından büyük tuzaktasın
Söz: Serap Ersoy
(Ruhum Güneşten)
