KAPTAN (DURUŞUN CAZ)
Sabaha bir kalır, çalar dertler
Pazar, bahar demez, yanar gözler
El gün dakikada keyif avuçlar
Benim saatler duvar süsü, dünyadan bihaber
Her umudumu keser senden bir taş
Kaldırdıkça düşer, biraz yavaş
İşin sırf kalp yarmak, buna da yanaş
Düşeni kaldırmakla bitmez, bu çorak savaş
Paraya kusursuz performans
Sevdaya mum ışığında tek bir şans
Yok öyle akan pırıl pırıl ırmaklar
Aklı olmayanı Akyıldız bile parlatmaz
Evrene hemşeri, bana zemheri
Astarı gel der, kumaşı siperler
Yeni hevesi de çıta seviyesi
Emrine amade biri beş çıkan asansörler
Sen de maviye sitem etme kıyıdan
Bana da kızar gibi bakma bir taraftan
Denizden seni ben mi kopardım?
Sevdan dalgaları bahane etti kaptan
Düşten uyarla, profile as
Kimse çakmaz, gülüşü bas
İçindeki saza, duruşun caz
Seni çeken halat beni tabii iplemez
Yüreğini kabartan fallar
Boşluğa saçtığın kartlar
Ta göğe kadar fırlayan zarlar
Düşerken büyürler, kafanı uyarırlar
İlgilenme, ayrılığa iyice kurulur
Hiç özenme, daha tohumken kurutur
Azı asla azımsama, unutma anımsa
Yüzde bir şüphe, yüzde doksan dokuz astan güçlü durur
Bu hayat öyküsel
Sevdaları sözel
Dikiş sağlam değil
Atılan teyel
Hep biri engel
Hep aynı şeyler
Sen ve kin tek sebebim
Meselem engin
Onlarca dize nefreti aşamaz
Yüzleri bulsa sana bulaşmaz
Kalemdir sivrilir, anla ki sinirlidir
Rencide olursan bırak, zaman bir yerde anlatır
Beni bıraktığın mevsime buyur
Yapraklar diz boyu, sana döşek olur
İkramlık fırtına, yağmur, çamur
Senin gibi misafire umduğu sunulur
Sen de maviye sitem etme kıyıdan
Bana da kızar gibi bakma bir taraftan
Denizden seni ben mi kopardım?
Sevdan dalgaları bahane etti kaptan
Söz: Serap Ersoy
(Ruhum Güneşten)
