HAZANDAN MEKTUP VAR
Hazandan mektup var.
Saçmalamış yine.
Ne varsa saçmış ortalığa,
Kaç yaprak varsa dökmüş şehirde.
Ah, o akşam sefaları demiş arada bir,
Geveliyor…
Diyeceği var belli.
Sefası olmasın.
Benim anlamadığım yerde gül biter!
Öpücükle mühürlemiş satırları,
Mühürler bildiğin kuru yaprak sarısı.
İllaki öpecek,
Öpmesin istemem.
Yaz kıyısında,
Dünlere karşı,
Acıları müteakip,
Güneş öptü beni.
Öpmesin istemem,
Kuru yaprak sarısı!
Dört bir köşesini yakmış mektubun,
Deli.
İki de zil atmış zarfın içine,
Oynatacak belli.
Taktım zilleri,
Oynarım bak, a’lı z’li.
Bir oynarım ki,
Aklı hayali donar kalır.
Donar ya!
Tanımaz oyunun bir harfini.
Ne kaşı belli, ne gözü,
Ne yönü belli, ne sözü.
Niyet, düşlerime kabus desem, değil;
Şiirlerimle bozmuş kafayı, belli.
Kimini eğmiş harflerin, kimini dikmiş,
Yatırmış, yuvarlamış birkaç ünlemi.
Bir dörtlük geçmiş içinden.
“Kimler Geldi Kimler Geçti”den esinlenmiş belli:
”Kimler ekledi, sorma sakın kimler sildi
Hiçbirisi kasvetimi gidermedi
En eseni senin kadar devirmedi
Kimler ekledi, kimler sildi.”
Sol anahtarı sağ köşenin mağduru,
Bu mektup hazanın son deli yağmuru!…
Yok oluşları can yakmanın sonucu
Şu sürpriz gururun yeniden doğumu
Serap Ersoy
(Ruhum Güneşten)
Ocak-2012
Antalya

