YERİN BELLİ
Aydan ışık yoktu odama
Duvar ateş oldu bir anda
Uzandım aşktan uzak bir cama
Alıştım toza toprağa
Adını yakarken bu şehir
Dumanları bende kaldı
Pencerede bekledi rüzgar
Saksı çiçeğinden bihaber
Koparıp attım seni rüzgâra
Dağılıp gittin sayfa sayfa
Çiçekler kayıp olsa da
Senin yerin belli bu kapıda
Koparıp attım seni rüzgâra
Dağılıp gittin sayfa sayfa
Çiçekler kayıp olsa da
Senin yerin belli bu kapıda
Soğuk rüzgar yine dönüyor
Sahneye perde açıyor
Çatladı cam, çarptı kapı
Toprak unufak, saksı kayıp
Her hikaye geçer bir yerden
Geçtim köprü çökmeden
Yandığıyla kaldı kibrit
Yüreğimde tutuşmadı
Beni kırıp döken kıştın ama
O nehir gözlerimden taşmadı
Kapanmak üzere bu kitap
Son satırda sana yok hitap
Dağılan her hikâye gibi
Artık senin de yerin belli
…Yerin belli…
Söz: Serap Ersoy
(Ruhum Güneşten)
